Kogut zapiał w ogrodzie królewskim. Adrien powoli otworzył oczy.. Usiadł na łóżku i rozejrzał się. Słońce właśnie wschodziło... Dzisiaj był dzień parady! Królewicz co roku czekał na właśnie ten poranek. Tylko dzisiaj mógł zobaczyć swoich poddanych. Oczywiście nie miał na myśli arystokracji. Oni bywali na zamku bardzo często wliczając w to pannę Chloé Bourgeois, córkę doradcy ojca. Znał ją już naprawdę długo, lecz nic do niej nie czuł, w przeciwieństwie do blondynki... Już trochę go męczyła.. Dzisiaj odwiedzi ubogą część miasta - jego ulubioną. Nigdy nie lubił przepychu. Tam było idealnie... Zapach świeżego chleba na ulicy.. Śpiewy kobiet pracujących w kuchni... Życie bez kłamstw, bez tajemnic. Zazdrościł tym ludziom... Lecz urodził się w królewskiej rodzinie i musi się z tym pogodzić. Za kilka lat odziedziczy tron po swoim ojcu.. Jeszcze nigdy nie myślał o sobie jako o "przyszłym królu". Ciągle chodził z głową w chmurach. Owszem, uczył się szermierki oraz języków obcych, nie mówiąc już o sztuce pisania i czytania. Jednak jego rutyna strasznie go nudziła... Dzień Parady zawsze kojarzył mu się z matką. Ona również kochała odwiedzać ubogą część obywateli.. Był bardzo hojna i dobroduszna.. Bardzo jej brakowało blondynowi. Była dla niego podparciem w ciężkich chwilach.. A teraz został sam. Zupełnie sam... Jego ojciec nie wiele się o niego troszczył.. Chyba, że chłopak myślał tak, ponieważ od naprawdę dawna nie spędzali ze sobą czasu... Na szczęście dzisiejszy dzień miał być wyjątkowy. Czuł to. Coś dzisiaj się wydarzy... Rozmyślając wszedł do jadalni. Na stole jak zwykle stało obfite śniadanie... Szybko zjadł i wyszedł się przewietrzyć. Ranek był jeszcze lekko chłodny.. Nagle zauważył lżącego mężczyznę. Szybko do niego podbiegł, pomógł wstać i podał mu jego laskę.
- Bardzo dziękuję miły młodzieńcze.
- Ach, nie ma za co - uśmiechnął się książę.
Był to pierwszy raz kiedy ktoś nie nazwał go księciem... Mężczyzna uśmiechnął się i odszedł. Po okrążeniu całego ogrodu chłopak również wrócił. W salonie zastał.. Swojego ojca. Ewidentnie czekał na jego powrót.
- Przygotuj się, już za nie długo wyruszamy.
- Dobrze ojcze...
Szybko pobiegł do swojej komnaty. Kiedy wszedł do środka zauważył coś dziwnego... Nieznana mu czarna szkatułka leżała na jego łóżku... Z ciekawości otworzył wieko... Jego oczom ukazał się piękny czarny pierścień. Nie wytrzymał.. Przymierzył biżuterię. Nagle oślepiło go jasne światło... Za raz potem ukazało mu się czarne stworzonko, wyglądem przypominające kota. Chłopak instynktownie sięgnął po kielich, stojący zawsze przy jego łóżku. Rzucił się na stworzenie z zamiarem uwięzienia go. Jednakże zrobiło unik i zaczęło rozmowę:
- Ej! Uważaj! Nic ci nie zrobię, jeżeli nie będziesz mnie atakować!
- Cz.. Czym jesteś?
- Jestem twoim kwami. Nazywam się Plagg. Będę pomagał ci przemieniać się w Czarnego Kota.
- Cz.. Czarnego Kota?
- Tak. Bohatera o mocach nieszczęścia.
Książę opadł na fotel. A jednak to wszystko prawda. Lata przed nim bliżej nie zdefiniowanie stworzenie, a do tego jeszcze mówi! To już niedorzeczne! Jednakże słyszał już wcześniej opowieści o Czarnym Kocie. Podobnież był bardzo dzielny i odważny oraz zawsze chronił słabszych. Tylko dlaczego ten przywilej dostał akurat on? Za niedługo będzie musiał się zająć panowaniem w Paryżu, nie będzie miał czasu na bohaterstwo... Chociaż jako Czarny Kot bez przeszkód będzie mógł odwiedzać ubogich.. To naprawdę kusząca propozycja... Zawsze kiedy tylko próbował rozpocząć z kimś rozmowę, on klękał przed nim... Teraz mogło być inaczej. Z rozmyśleń wyrwał go głos jego kwami.
- Chyba twój ojciec Cię woła..
Chłopak zupełnie zapomniał o paradzie! Szybko się ubrał, i spojrzał na Plagga. Musiał go ze sobą wziąć, ale jak? Nikt go nie mógł zobaczyć.. Wpadł na pomysł. Uchylił kieszeń...
- Chodź Plagg.
Kwami posłusznie wleciało do swojego nowego domku a on szybko powrócił do salonu, gotowy już do wyjścia. Gdy tylko Gabriel go spostrzegł, był na niego lekko zły, lecz od razu wyszli z zamku. Cały orszak skierował się w stronę najbiedniejszej dzielnicy Paryża...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz